аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова намаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
на́маўка мн. на́маўкі |
| Родны каго? чаго? |
на́маўкі мн. на́мавак |
| Давальны каму? чаму? |
на́маўцы мн. на́маўкам |
| Вінавальны каго? што? |
на́маўку мн. на́маўкі |
| Творны кім? чым? |
на́маўкай, на́маўкаю мн. на́маўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
на́маўцы мн. на́маўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дасць Бог дзень — дасць і спажытак.
Дасць Бог хлеба — дасць і да хлеба.
— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.
namaŭka — беларуская лацінка
Слова намаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік намаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове намаўленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› наматра́цнік (11)
(6) я́лаўка ‹
› наматуза́ць (10)
(5) ма́ўка ‹
› наматыля́ць (10)
(10) нарка́маўка ‹
› намаўле́нне (10)
(9) дына́маўка ‹
› намаўля́ны (9)
(11) дзетдо́маўка ‹
› намаўля́ны (9)
(12) юнгшту́рмаўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.