аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова намаўленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
намаўле́нне мн. намаўле́нні |
| Родны каго? чаго? |
намаўле́ння мн. намаўле́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
намаўле́нню мн. намаўле́нням |
| Вінавальны каго? што? |
намаўле́нне мн. намаўле́нні |
| Творны кім? чым? |
намаўле́ннем мн. намаўле́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
намаўле́нні мн. намаўле́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Вялікага дуба з малым карэннем не бывае.
— Кім ты хочаш стаць, калі вырасцеш?
— Шчаслівым.
— Ты не зразумеў пытання…
— Вы не зразумелі адказу…
namaŭliennie — беларуская лацінка
Слова намаўленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік намаўленне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове намацванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› наматуза́ць (10)
(8) маўле́нне ‹
› наматыля́ць (10)
(10) дамаўле́нне ‹
› на́маўка (7)
(10) замаўле́нне ‹
› намаўля́ны (9)
(12) перамаўле́нне ‹
› намаўля́ны (9)
(11) прамаўле́нне ‹
› намаўля́ны (9)
(10) абмаўле́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.