аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прамаўленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прамаўле́нне мн. прамаўле́нні |
| Родны каго? чаго? |
прамаўле́ння мн. прамаўле́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
прамаўле́нню мн. прамаўле́нням |
| Вінавальны каго? што? |
прамаўле́нне мн. прамаўле́нні |
| Творны кім? чым? |
прамаўле́ннем мн. прамаўле́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прамаўле́нні мн. прамаўле́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто поле троіць, той хлеб кроіць.
Прыказка.Крыўдна, калі ты злапамятная і добрая: зло памятаеш, а адпомсціць не можаш.
pramaŭliennie — беларуская лацінка
Слова прамаўленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прамаўленне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прамаўчанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› праматы́чваць (12)
(10) замаўле́нне ‹
› праматычыцца (12)
(10) намаўле́нне ‹
› праматы́чыць (11)
(12) перамаўле́нне ‹
› прамаўля́цца (11)
(10) абмаўле́нне ‹
› прамаўля́ць (10)
(10) адмаўле́нне ‹
› прамаўча́нне (11)
(14) богаадмаўле́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.