прамаўленне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова прамаўленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прамаўле́нне мн. прамаўле́нні
Родны каго? чаго?	прамаўле́ння мн. прамаўле́нняў
Давальны каму? чаму?	прамаўле́нню мн. прамаўле́нням
Вінавальны каго? што?	прамаўле́нне мн. прамаўле́нні
Творны кім? чым?	прамаўле́ннем мн. прамаўле́ннямі
Месны у кім? у чым?	прамаўле́нні мн. прамаўле́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не плюй у крыніцу: прыдзеш па вадзіцу.

Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)

Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.

pramaŭliennie — беларуская лацінка

Слова прамаўленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: