STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова намінантка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
наміна́нтка мн. наміна́нткі |
| Родны каго? чаго? |
наміна́нткі мн. наміна́нтак |
| Давальны каму? чаму? |
наміна́нтцы мн. наміна́нткам |
| Вінавальны каго? што? |
наміна́нтку мн. наміна́нтак |
| Творны кім? чым? |
наміна́нткай, наміна́нткаю мн. наміна́нткамі |
| Месны у кім? у чым? |
наміна́нтцы мн. наміна́нтках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека
трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)у рускай мове ёсць слова «вельми» — хто змагаецца з калькамі, звярніце ўвагу
naminantka — беларуская лацінка
Слова намінантка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік намінантка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове намінатар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› наміна́льнасць (13)
(11) дыплама́нтка ‹
› наміна́льны (10)
(10) хірама́нтка ‹
› наміна́нт (8)
(11) інфарма́нтка ‹
› наміна́тар (9)
(11) гуверна́нтка ‹
› намінаты́ў (9)
(12) эмансіпа́нтка ‹
› намінаты́ўны (11)
(10) лабара́нтка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
