аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова намінант
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
наміна́нт мн. наміна́нты |
| Родны каго? чаго? |
наміна́нта мн. наміна́нтаў |
| Давальны каму? чаму? |
наміна́нту мн. наміна́нтам |
| Вінавальны каго? што? |
наміна́нта мн. наміна́нтаў |
| Творны кім? чым? |
наміна́нтам мн. наміна́нтамі |
| Месны у кім? у чым? |
наміна́нце мн. наміна́нтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Прыйшла вясна — ужо часу няма, прыйшло лета — бярыся то за тое, то за гэта, надышла восень — яшчэ работ восем.
ні спачынку, ні адпачынку— Ці размаўляеце вы па-англійску?
— Толькі са слоўнікам. З людзьмі пакуль што не асмельваюся.
naminant — беларуская лацінка
Слова намінант (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік намінант — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове намінантка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› наміна́льна (10)
(11) рэкамбіна́нт ‹
› наміна́льнасць (13)
(11) рэкамбіна́нт ‹
› наміна́льны (10)
(10) судамінант ‹
› наміна́нтка (10)
(11) кантаміна́нт ‹
› наміна́тар (9)
(11) дэтэрміна́нт ‹
› намінаты́ў (9)
(12) дыскрыміна́нт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.