аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дэтэрмінант
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дэтэрміна́нт мн. дэтэрміна́нты |
| Родны каго? чаго? |
дэтэрміна́нта мн. дэтэрміна́нтаў |
| Давальны каму? чаму? |
дэтэрміна́нту мн. дэтэрміна́нтам |
| Вінавальны каго? што? |
дэтэрміна́нт мн. дэтэрміна́нты |
| Творны кім? чым? |
дэтэрміна́нтам мн. дэтэрміна́нтамі |
| Месны у кім? у чым? |
дэтэрміна́нце мн. дэтэрміна́нтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець
У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.
determinant — беларуская лацінка
Слова дэтэрмінант (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дэтэрмінант — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дэтэрмінатыў + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дэтэрміналагізава́ць (19)
(10) судамінант ‹
› дэтэрміналагізава́ць (19)
(8) наміна́нт ‹
› дэтэрміналагіза́цыя (18)
(11) кантаміна́нт ‹
› дэтэрмінантны (13)
(12) дыскрыміна́нт ‹
› дэтэрмінаты́ў (12)
(10) альтэрна́нт ‹
› дэтэрмінаты́ўны (14)
(9) лейтэна́нт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.