STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова наначасціца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
наначасці́ца мн. наначасці́цы |
| Родны каго? чаго? |
наначасці́цы мн. наначасці́ц |
| Давальны каму? чаму? |
наначасці́цы мн. наначасці́цам |
| Вінавальны каго? што? |
наначасці́цу мн. наначасці́цы |
| Творны кім? чым? |
наначасці́цай, наначасці́цаю мн. наначасці́цамі |
| Месны у кім? у чым? |
наначасці́цы мн. наначасці́цах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
Самай грандыёзнай сенсацыяй будзе не тое, што кітаец вывучыў беларускую мову, а тое, што беларускую мову вывучыў беларус.
nanačascica — беларуская лацінка
Слова наначасціца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік наначасціца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове нанашурпатасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› нанафіето́з (10)
(12) бэ́та-часці́ца ‹
› на́нач (5)
(13) а́льфа-часці́ца ‹
› наначасці́нка (12)
(12) бо́зэ-часці́ца ‹
› нанашурпа́тасць (14)
(12) макрачасці́ца ‹
› на́нду (5)
(12) мікрачасці́ца ‹
› нанервава́цца (12)
(12) квазічасці́ца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
