мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
напа́рваць — дзеяслоў напа́рніца — назоўнік
канцэпт

напарнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова напарнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 напа́рнік

мн.  напа́рнікі
Родны
каго? чаго?		 напа́рніка

мн.  напа́рнікаў
Давальны
каму? чаму?		 напа́рніку

мн.  напа́рнікам
Вінавальны
каго? што?		 напа́рніка

мн.  напа́рнікаў
Творны
кім? чым?		 напа́рнікам

мн.  напа́рнікамі
Месны
у кім? у чым?		 напа́рніку

мн.  напа́рніках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Язык ходзіць, як мянташка па касе.

пра балбатлівага чалавека

Я хачу, каб ШІ мыў бялізну і посуд, каб я магла маляваць і пісьменнічаць, а не каб ШІ маляваў і пісьменнічаў, каб я магла мыць бялізну і посуд.

Штучны інтэлект, займіся мыццём бялізны і посуду!

naparnik — беларуская лацінка

Слова напарнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік напарнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове напарніца + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› напа́раны (8)

(6) парні́к ‹

› напа́рвацца (10)

(8) запа́рнік ‹

› напа́рваць (9)

(13) кормазапа́рнік ‹

› напа́рніца (9)

(10) сухапа́рнік ‹

› напа́рніцкі (10)

(7) спа́рнік ‹

› напаро́цца (9)

(8) выпа́рнік ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

я старалася