STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова напарніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
напа́рніца мн. напа́рніцы |
| Родны каго? чаго? |
напа́рніцы мн. напа́рніц |
| Давальны каму? чаму? |
напа́рніцы мн. напа́рніцам |
| Вінавальны каго? што? |
напа́рніцу мн. напа́рніц |
| Творны кім? чым? |
напа́рніцай, напа́рніцаю мн. напа́рніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
напа́рніцы мн. напа́рніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як пойдзеш нацянькі, то праходзіш тры дзянькі.
нацянькі́ — самым кароткім шляхам, наўпростБачыш канапу — хочацца паляжаць. Бачыш піва — хочацца выпіць. Бачыш ежу — хочацца есці. Скажыце, што не так з працай?
naparnica — беларуская лацінка
Слова напарніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік напарніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове напарстак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› напа́рвацца (10)
(9) цу́карніца ‹
› напа́рваць (9)
(8) я́карніца ‹
› напа́рнік (8)
(13) стацыяна́рніца ‹
› напа́рніцкі (10)
(9) папа́рніца ‹
› напаро́цца (9)
(10) шны́парніца ‹
› напаро́ць (8)
(10) прыпа́рніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
