напорлівасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова напорлівасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	напо́рлівасць мн. напо́рлівасці
Родны каго? чаго?	напо́рлівасці мн. напо́рлівасцяў, напо́рлівасцей
Давальны каму? чаму?	напо́рлівасці мн. напо́рлівасцям
Вінавальны каго? што?	напо́рлівасць мн. напо́рлівасці
Творны кім? чым?	напо́рлівасцю мн. напо́рлівасцямі
Месны у кім? у чым?	напо́рлівасці мн. напо́рлівасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

з душы верне — пра што-н. вельмі непрыемнае, агіднае

Бабуля паспрачалася з Ціханам, што ён не з'есць 26 пельменяў. Спрачаліся на прыбіранне ў кватэры. І вось Ціхан даядае 25-ы пельмень і разумее, што 26-га ў талерцы няма. Гэта ўсё, што трэба ведаць пра заключэнне дагавораў.

naporlivasć — беларуская лацінка

Слова напорлівасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: