STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова абурлівасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абу́рлівасць мн. абу́рлівасці |
| Родны каго? чаго? |
абу́рлівасці мн. абу́рлівасцяў, абу́рлівасцей |
| Давальны каму? чаму? |
абу́рлівасці мн. абу́рлівасцям |
| Вінавальны каго? што? |
абу́рлівасць мн. абу́рлівасці |
| Творны кім? чым? |
абу́рлівасцю мн. абу́рлівасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
абу́рлівасці мн. абу́рлівасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Памаленьку, бо спінку зломіш.
— Чаму вы ніколі не хварэеце?
— А я не нервуюся.
— І вы так многа працуеце, як вы расслабляецеся?
— А я не напружваюся.
aburlivasć — беларуская лацінка
Слова абурлівасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абурлівасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абурэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абуржуа́зіцца (12)
(12) напо́рлівасць ‹
› абуржуа́зіць (11)
(11) упо́рлівасць ‹
› абу́рліва (8)
(10) бурлі́васць ‹
› абу́рлівы (8)
(11) агу́рлівасць ‹
› абу́рыцца (8)
(10) журлі́васць ‹
› абуры́цца (8)
(10) зырлі́васць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
