Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 напрамак, -мку, мужчынскі род
  1. Лінія руху; бок, у які накіраваны рух, дзеянне; кірунак. Напрамак ветру. Напрамак току. ▪ Калі прайсці ад рэчкі, ад хмызняку нельга, то даводзіцца вышукваць іншы напрамак. ← Мікола Ткачоў. Убачыўшы лодку, бабраня змяніла напрамак і паплыло побач з чаўном, з цікавасцю паглядаючы на Цераха сваімі чорнымі вочкамі. ← Віталі Вольскі. // Бок, у якім хто-, што-н. знаходзіцца. Ісці ў напрамку рэчкі. ▪ [Вораг] прарваўся ў напрамку Турца, аднак пакінуў на снезе .. паўсотні трупаў. ← Янка Брыль.
  2. пераноснае значэнне Шлях развіцця чаго-н. Напрамкі стварэння матэрыяльна-тэхнічнай базы. Напрамак палітыкі. Напрамак вучонай дзейнасці. // Накіраванасць. Крытычны напрамак розуму. ▪ Паступова ў Арцыховіча паплылі думкі ў другім напрамку. Ён пачаў ужо чытаць кніжку, што дала надоечы Ліпа. ← Антон Алешка.
  3. Грамадская, навуковая і інш. плынь, групоўка. Рэалістычны напрамак у літаратуры. ▪ З веданнем справы Танк паставіў пытанне аб сутнасці рэвалюцыйнага напрамку заходнебеларускай літаратуры. ← Калеснік. У рамках I Інтэрнацыянала Маркс і Энгельс вялі рашучую барацьбу з рознага роду напрамкамі непралетарскага сацыялізма, рэфармізмам і «левым» сектанцтвам. ← газета «Звязда».
  4. Участак фронту, на якім развіваюцца ваенныя дзеянні, накіраваныя ў які-н. бок. Неўзабаве дывізія атрымала загад заняць абарону на паўднёвы захад ад Віцебска і ва ўзаемадзеянні з суседам справа і злева спыніць наступленне немцаў на гэтым напрамку. ← газета «Звязда».
  5. у знач. прыслоўе напрамкам. У кірунку да чаго-н. [Рыгор] выйшаў на вуліцу і паскораным крокам пайшоў напрамкам да клінікі Вілле. ← Цішка Гартны.
  •••
  Браць (узяць) напрамак гл. браць.