аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова нарадчыца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
нара́дчыца мн. нара́дчыцы |
| Родны каго? чаго? |
нара́дчыцы мн. нара́дчыц |
| Давальны каму? чаму? |
нара́дчыцы мн. нара́дчыцам |
| Вінавальны каго? што? |
нара́дчыцу мн. нара́дчыц |
| Творны кім? чым? |
нара́дчыцай, нара́дчыцаю мн. нара́дчыцамі |
| Месны у кім? у чым? |
нара́дчыцы мн. нара́дчыцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Жураўлі прыляцелі, дзеўкі ашалелі.
зноў прыйшла вясна, а з ёю — і каханне— Здаецца, вы сказалі, што я вядзьмарка, старая баба, качарга і змяя, — ці праўда гэта?
— Гэта праўда, але я гэтага не казаў.
naradčyca — беларуская лацінка
Слова нарадчыца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік нарадчыца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове наразанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› нара́дка (7)
(10) выкла́дчыца ‹
› нара́дны (7)
(9) дара́дчыца ‹
› нара́дчык (8)
(9) зара́дчыца ‹
› нара́ены (7)
(12) распара́дчыца ‹
› нара́ены (7)
(10) падра́дчыца ‹
› наража́цца (9)
(10) разве́дчыца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.