нарачоная

гэта

назоўнік
субстантываваны
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення

праскланяць слова нарачоная
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. нарачо́ная м. — н. — мн. нарачо́ныя
Родны каго? чаго?	ж. нарачо́най м. — н. — мн. нарачо́ных
Давальны каму? чаму?	ж. нарачо́най м. — н. — мн. нарачо́ным
Вінавальны каго? што?	ж. нарачо́ную м. — н. — мн. нарачо́ных
Творны кім? чым?	ж. нарачо́най, нарачо́наю м. — н. — мн. нарачо́нымі
Месны у кім? у чым?	ж. нарачо́най м. — н. — мн. нарачо́ных

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Добраму добрая памяць.

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

naračonaja — беларуская лацінка

Слова нарачоная (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: