аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
субстантываваны
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення
праскланяць слова нарачоны
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
—
м. нарачо́ны н. — мн. нарачо́ныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
—
м. нарачо́нага н. — мн. нарачо́ных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
—
м. нарачо́наму н. — мн. нарачо́ным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
—
м. нарачо́нага н. — мн. нарачо́ных |
| Творны кім? чым? |
ж.
—
м. нарачо́ным н. — мн. нарачо́нымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
—
м. нарачо́ным н. — мн. нарачо́ных |
скарбніца
з душы верне — пра што-н. вельмі непрыемнае, агіднае
беларуская нацыянальная ідэя:
хавацца, каб захавацца
naračony — беларуская лацінка
Слова нарачоны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік нарачоны — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове нарачэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› нарача́нскі (10)
(6) рачо́ны ‹
› на́рачны (7)
(10) пакарачо́ны ‹
› нарачо́ная (9)
(10) пакарачо́ны ‹
› нарачы́ (6)
(10) прадрачо́ны ‹
› нарачэ́нне (9)
(10) прадрачо́ны ‹
› нарашчыня́ць (11)
(9) прырачо́ны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.