STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова нарачэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
нарачэ́нне мн. нарачэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
нарачэ́ння мн. нарачэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
нарачэ́нню мн. нарачэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
нарачэ́нне мн. нарачэ́нні |
| Творны кім? чым? |
нарачэ́ннем мн. нарачэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
нарачэ́нні мн. нарачэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Госць першы дзень — золата, другі — серабро, а трэці — медзь, хоць і дадому едзь.
— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.
naračennie — беларуская лацінка
Слова нарачэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік нарачэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове нарашчэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› нарачо́ны (8)
(11) замарачэ́нне ‹
› нарачо́ны (8)
(11) памарачэ́нне ‹
› нарачы́ (6)
(11) абмарачэ́нне ‹
› нарашчыня́ць (11)
(12) імянарачэ́нне ‹
› нарашчэ́нне (10)
(9) абрачэ́нне ‹
› На́рва (5)
(9) адрачэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
