STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
у слоўніках не сустракаецца
гэтаназоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова нармоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
нармо́ўка мн. нармо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
нармо́ўкі мн. нармо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
нармо́ўцы мн. нармо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
нармо́ўку мн. нармо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
нармо́ўкай, нармо́ўкаю мн. нармо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
нармо́ўцы мн. нармо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як вол да карэ́ты — зусім не (прыйсціся да чаго-н.); пра таго, хто аказаўся недарэчным у нейкіх абставінах
— Вы разбіраецеся ў беларускай мове?
— А то ж!
— Глядзіце: бацька пабіў сына, бо ён быў п'яны. Хто з іх быў п'яны?
— Ён.
narmoŭka — беларуская лацінка
У СЛОЎНІКАХ НЯМА
назоўнік нармоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове нармоўшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› нарміро́ўка (10)
(10) процімо́ўка ‹
› нарміро́ўшчык (12)
(9) акаймо́ўка ‹
› нарміро́ўшчыца (13)
(7) армо́ўка ‹
› нармо́ўны (8)
(9) штармо́ўка ‹
› нармо́ўшчык (10)
(8) фармо́ўка ‹
› нармо́ўшчыца (11)
(8) фармо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
