аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова нармоўшчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
нармо́ўшчык мн. нармо́ўшчыкі |
| Родны каго? чаго? |
нармо́ўшчыка мн. нармо́ўшчыкаў |
| Давальны каму? чаму? |
нармо́ўшчыку мн. нармо́ўшчыкам |
| Вінавальны каго? што? |
нармо́ўшчыка мн. нармо́ўшчыкаў |
| Творны кім? чым? |
нармо́ўшчыкам мн. нармо́ўшчыкамі |
| Месны у кім? у чым? |
нармо́ўшчыку мн. нармо́ўшчыках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе збяруцца, там смяюцца.
Дзе цесна, там пацешна.
Цяснота — не крывота.
Лепш за ўсё спаць з афіцыянтамі: яны сапраўды праходзілі медагляд.
narmoŭščyk — беларуская лацінка
Слова нармоўшчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік нармоўшчык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове нармоўшчыца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› нарміро́ўшчыца (13)
(8) змо́ўшчык ‹
› нармо́ўка (8)
(9) зімо́ўшчык ‹
› нармо́ўны (8)
(11) кляймо́ўшчык ‹
› нармо́ўшчыца (11)
(10) фармо́ўшчык ‹
› наро́блены (9)
(12) пастано́ўшчык ‹
› наро́блены (9)
(14) супастано́ўшчык ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.