STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пастаноўшчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пастано́ўшчык мн. пастано́ўшчыкі |
| Родны каго? чаго? |
пастано́ўшчыка мн. пастано́ўшчыкаў |
| Давальны каму? чаму? |
пастано́ўшчыку мн. пастано́ўшчыкам |
| Вінавальны каго? што? |
пастано́ўшчыка мн. пастано́ўшчыкаў |
| Творны кім? чым? |
пастано́ўшчыкам мн. пастано́ўшчыкамі |
| Месны у кім? у чым? |
пастано́ўшчыку мн. пастано́ўшчыках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
З сваёю цаною на кірмаш не едуць.
У чужой бажніцы свечкі не папраўляй.
— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.
pastanoŭščyk — беларуская лацінка
Слова пастаноўшчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пастаноўшчык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пастаноўшчыца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пастано́ўлены (12)
(11) кляймо́ўшчык ‹
› пастано́ўлены (12)
(10) нармо́ўшчык ‹
› пастано́ўны (10)
(10) фармо́ўшчык ‹
› пастано́ўшчыца (13)
(14) супастано́ўшчык ‹
› пастападо́бны (12)
(11) устано́ўшчык ‹
› па́стар (6)
(9) асно́ўшчык ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
