аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова нарта
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
на́рта мн. на́рты |
| Родны каго? чаго? |
на́рты мн. на́ртаў |
| Давальны каму? чаму? |
на́рце мн. на́ртам |
| Вінавальны каго? што? |
на́рту мн. на́рты |
| Творны кім? чым? |
на́ртай, на́ртаю мн. на́ртамі |
| Месны у кім? у чым? |
на́рце мн. на́ртах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
з душы верне — пра што-н. вельмі непрыемнае, агіднае
Табе часта кажуць «беражы сябе». Хай жа трапіцца чалавечак, які скажа «я буду цябе берагчы».
narta — беларуская лацінка
Слова нарта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік нарта — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове нартучванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› наро́шчваць (10)
(9) ландка́рта ‹
› нарсуд (6)
(9) плацка́рта ‹
› нарсу́д (6)
(5) Ма́рта ‹
› на́ртавы (7)
(5) па́рта ‹
› нарту́ціць (9)
(6) Спа́рта ‹
› нарту́чаны (9)
(6) упа́рта ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Слонім