мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова нарыльчанка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
нарыльча́нка мн. нарыльча́нкі |
| Родны каго? чаго? |
нарыльча́нкі мн. нарыльча́нак |
| Давальны каму? чаму? |
нарыльча́нцы мн. нарыльча́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
нарыльча́нку мн. нарыльча́нак |
| Творны кім? чым? |
нарыльча́нкай, нарыльча́нкаю мн. нарыльча́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
нарыльча́нцы мн. нарыльча́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сабакам сена касіць — бадзяцца дзе-небудзь, займаючыся пустой справай; знаходзіцца невядома дзе і займацца невядома чым
сабакам сена не косяць і яны не ядуць яго, запомні!— Твая колішняя выклала фотку два дні назад, бачыў?
— Ой, ды мне пляваць.
— У яе там трыста падабаек.
— Трыста сем.
naryĺčanka — беларуская лацінка
Слова нарыльчанка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік нарыльчанка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове нарыс + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› нары́йскі (8)
(9) рэчыча́нка ‹
› Нары́льск (8)
(8) ульча́нка ‹
› нары́льскі (9)
(11) капыльча́нка ‹
› нары́мскі (8)
(11) курыльча́нка ‹
› нары́нуцца (9)
(11) гамяльча́нка ‹
› нары́нуць (8)
(13) аднасяльча́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.