нарыльчанка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова нарыльчанка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	нарыльча́нка мн. нарыльча́нкі
Родны каго? чаго?	нарыльча́нкі мн. нарыльча́нак
Давальны каму? чаму?	нарыльча́нцы мн. нарыльча́нкам
Вінавальны каго? што?	нарыльча́нку мн. нарыльча́нак
Творны кім? чым?	нарыльча́нкай, нарыльча́нкаю мн. нарыльча́нкамі
Месны у кім? у чым?	нарыльча́нцы мн. нарыльча́нках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Ці павінен мужчына дарыць жанчыне кветкі на першым спатканні, калі грошы дала яму жонка толькі на бульбу і хлеб?

naryĺčanka — беларуская лацінка

Слова нарыльчанка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: