Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

насеннік, -а, мужчынскі род
1. Расліна або яе плод, пакінуты на насенне. Тытунь-насеннік. Агурок-насеннік. ▪ [Дзяўчына] была на дзялянцы, прарывала бурачкі, даглядала насеннікі. ← Раман Сабаленка. // Дрэва, якое пакідаецца для абсемянення высечанага ўчастка лесу. Дуб-насеннік.
2. спецыяльны тэрмін Участак, прызначаны для вырошчвання раслін на насенне. — Паважаны Аксён Верамеевіч, не ўсякая трава ідзе на насенне. Вунь у нас насеннікі, — паказаў Варанецкі за канаву. ← Ігнат Дуброўскі.

❌

насеннік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова насеннік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	насе́ннік мн. насе́ннікі
Родны каго? чаго?	насе́нніка мн. насе́ннікаў
Давальны каму? чаму?	насе́нніку мн. насе́ннікам
Вінавальны каго? што?	насе́ннік мн. насе́ннікі
Творны кім? чым?	насе́ннікам мн. насе́ннікамі
Месны у кім? у чым?	насе́нніку мн. насе́нніках
Клічная форма	— мн. —

— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.

Слова насеннік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік насеннік — у родным, давальным, творным і месным склоне

насеннік

Навігатар

Мемчыкі