аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова насмешніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
насме́шніца мн. насме́шніцы |
| Родны каго? чаго? |
насме́шніцы мн. насме́шніц |
| Давальны каму? чаму? |
насме́шніцы мн. насме́шніцам |
| Вінавальны каго? што? |
насме́шніцу мн. насме́шніц |
| Творны кім? чым? |
насме́шніцай, насме́шніцаю мн. насме́шніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
насме́шніцы мн. насме́шніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе чарка, там і сварка.
Час ідзе з рознай хуткасцю ў залежнасці ад таго, па які бок дзвярэй у дрыстальню вы знаходзіцеся.
nasmiešnica — беларуская лацінка
Слова насмешніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік насмешніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове насміх + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› насме́шна (8)
(9) ле́ташніца ‹
› насме́шнасць (11)
(9) куле́шніца ‹
› насме́шнік (9)
(11) зласме́шніца ‹
› насме́шны (8)
(12) перасме́шніца ‹
› на́сміх (6)
(11) прыспе́шніца ‹
› насміха́нне (10)
(9) паце́шніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
пасля піва ідзе піф-паф, вось і думай