STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова насміханне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
насміха́нне мн. насміха́нні |
| Родны каго? чаго? |
насміха́ння мн. насміха́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
насміха́нню мн. насміха́нням |
| Вінавальны каго? што? |
насміха́нне мн. насміха́нні |
| Творны кім? чым? |
насміха́ннем мн. насміха́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
насміха́нні мн. насміха́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сабакам сена касіць — бадзяцца дзе-небудзь, займаючыся пустой справай; знаходзіцца невядома дзе і займацца невядома чым
сабакам сена не косяць і яны не ядуць яго, запомні!— Хто еў з маёй міскі?!
— А хто еў з маёй міскі?!
— Ану сціхлі ўсе! Я яшчэ не накладвала…
nasmichannie — беларуская лацінка
Слова насміханне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік насміханне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове насмоктванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› насме́шніца (10)
(8) увіха́нне ‹
› насме́шны (8)
(7) зіха́нне ‹
› на́сміх (6)
(7) кі́ханне ‹
› насміха́цца (10)
(10) пасміха́нне ‹
› насмо́ктванне (12)
(11) падсміха́нне ‹
› насмо́ктвацца (12)
(9) жаніха́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
