STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова насмяянне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
насмяя́нне мн. насмяя́нні |
| Родны каго? чаго? |
насмяя́ння мн. насмяя́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
насмяя́нню мн. насмяя́нням |
| Вінавальны каго? што? |
насмяя́нне мн. насмяя́нні |
| Творны кім? чым? |
насмяя́ннем мн. насмяя́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
насмяя́нні мн. насмяя́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Я не я і хата не мая.
А мне да таго ні спераду, ні ззаду.
Гэта мне ані баліць, ані свярбіць.
Спачатку яны казалі «мейсца» замест «месца». Потым яны пачалі казаць «чы» замест «ці». Вельмі цікава, што будзе далей.
nasmiajannie — беларуская лацінка
Слова насмяянне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік насмяянне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове наснічка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› насмяціцца (10)
(8) спрыя́нне ‹
› насмяці́ць (9)
(7) бляя́нне ‹
› насмяшы́ць (9)
(8) асмяя́нне ‹
› насмяя́цца (9)
(9) абсмяя́нне ‹
› насмяя́ць (8)
(6) пяя́нне ‹
› наснава́ны (9)
(8) чычэро́не ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
