STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова асмяянне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
асмяя́нне мн. асмяя́нні |
| Родны каго? чаго? |
асмяя́ння мн. асмяя́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
асмяя́нню мн. асмяя́нням |
| Вінавальны каго? што? |
асмяя́нне мн. асмяя́нні |
| Творны кім? чым? |
асмяя́ннем мн. асмяя́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
асмяя́нні мн. асмяя́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.
Яны такія кажуць дакажы, што ты не робат, пакажы святлафор, каб нейрасетка навучылася іх распазнаваць і каб АДАБРАЛА Ў МЯНЕ ПРАЦУ ПРАЗ ПЯЦЬ ГАДОЎ САМА СВАЕ АБДРЫСТАНЫЯ СВЯТЛАФОРЫ ШУКАЙ
asmiajannie — беларуская лацінка
Слова асмяянне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік асмяянне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аснаднік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› асмяле́ць (8)
(7) прыя́нне ‹
› асмяля́цца (9)
(8) спрыя́нне ‹
› асмяля́ць (8)
(7) бляя́нне ‹
› асмяя́ны (7)
(9) насмяя́нне ‹
› асмяя́ны (7)
(9) абсмяя́нне ‹
› асмяя́ць (7)
(6) пяя́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
