STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова аб'яўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аб'я́ўка мн. аб'я́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
аб'я́ўкі мн. аб'я́вак |
| Давальны каму? чаму? |
аб'я́ўцы мн. аб'я́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
аб'я́ўку мн. аб'я́ўкі |
| Творны кім? чым? |
аб'я́ўкай, аб'я́ўкаю мн. аб'я́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
аб'я́ўцы мн. аб'я́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Выйсці хоць і за лапаць, абы не плакаць.
↓
Дзеўкай была — плакала, замуж выйшла — завыла.
— Цябе не напружвае той факт, што ўсе твае сябры ўжо даўным-даўно пажаніліся?
— Напружвае. Але я не ведаю, як ім дапамагчы…
abjaŭka — беларуская лацінка
Слова аб'яўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аб'яўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аб'яўленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аб'язджа́цца (11)
(7) абшэ́ўка ‹
› аб'язджа́ць (10)
(8) падшэ́ўка ‹
› аб'язны́ (7)
(4) я́ўка ‹
› аб'яўле́нне (10)
(6) п'я́ўка ‹
› аб'я́ўлены (9)
(6) зая́ўка ‹
› аб'я́ўлены (9)
(8) дазая́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
