аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова яўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
я́ўка мн. я́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
я́ўкі мн. я́вак |
| Давальны каму? чаму? |
я́ўцы мн. я́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
я́ўку мн. я́ўкі |
| Творны кім? чым? |
я́ўкай, я́ўкаю мн. я́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
я́ўцы мн. я́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)
Полацкія крывічы заснавалі Дзісну́ ў ХІ ст., фартэцыю на Дзвіне назвалі Капец-гарадок. Іван Жахлівы да мястэчка не дайшоў, таму з Полацка туды збеглі багатыя купцы і шляхта.
Капец-гарадок — найлепшая абарона ад капцоў ды апакаліпсісаў. Калі вы шукалі, дзе сустрэць астэроід, то вось.
jaŭka — беларуская лацінка
Слова яўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік яўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове яўканне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Яўге́наўна (9)
(7) сачэ́ўка ‹
› Яўге́нія (7)
(7) абшэ́ўка ‹
› я́ўзскі (6)
(8) падшэ́ўка ‹
› я́ўканне (7)
(7) аб'я́ўка ‹
› яўкацца (7)
(6) п'я́ўка ‹
› я́ўкаць (6)
(6) зая́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.