аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова андуляцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
андуля́цыя мн. андуля́цыі |
| Родны каго? чаго? |
андуля́цыі мн. андуля́цый |
| Давальны каму? чаму? |
андуля́цыі мн. андуля́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
андуля́цыю мн. андуля́цыі |
| Творны кім? чым? |
андуля́цыяй, андуля́цыяю мн. андуля́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
андуля́цыі мн. андуля́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не ўсякія чатыры рукі лепей за дзве.
— Афіцыянт! Не бачу курыцы ў курыным булёне! Патанула ці што?
— Ну чаму адразу «патанула»? Памылася і пайшла…
anduliacyja — беларуская лацінка
Слова андуляцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік андуляцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове андшпуг + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› а́ндскі (6)
(14) імунамадуля́цыя ‹
› андуля́тар (9)
(13) перамадуля́цыя ‹
› андуля́тарны (11)
(11) дэмадуля́цыя ‹
› а́ндшпуг (7)
(10) флакуля́цыя ‹
› А́нды (4)
(10) інакуля́цыя ‹
› анды́ец (6)
(10) спекуля́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.