аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова флакуляцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
флакуля́цыя мн. флакуля́цыі |
| Родны каго? чаго? |
флакуля́цыі мн. флакуля́цый |
| Давальны каму? чаму? |
флакуля́цыі мн. флакуля́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
флакуля́цыю мн. флакуля́цыі |
| Творны кім? чым? |
флакуля́цыяй, флакуля́цыяю мн. флакуля́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
флакуля́цыі мн. флакуля́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
весь мир: депрессия
беларусы: роспач, маркота, клопат, журба, туга, смутак, нядоля, жалоба, скруха, збянтэжанасць, сум
flakuliacyja — беларуская лацінка
Слова флакуляцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік флакуляцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове фламандзец + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› флакулява́ны (11)
(13) перамадуля́цыя ‹
› флакулява́ць (11)
(11) дэмадуля́цыя ‹
› флакулява́ць (11)
(9) андуля́цыя ‹
› флама́ндзец (10)
(10) інакуля́цыя ‹
› флама́ндка (9)
(10) спекуля́цыя ‹
› флама́ндскі (10)
(10) вінкуля́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.