STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова непрыкметнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
непрыкме́тнасць мн. непрыкме́тнасці |
| Родны каго? чаго? |
непрыкме́тнасці мн. непрыкме́тнасцяў, непрыкме́тнасцей |
| Давальны каму? чаму? |
непрыкме́тнасці мн. непрыкме́тнасцям |
| Вінавальны каго? што? |
непрыкме́тнасць мн. непрыкме́тнасці |
| Творны кім? чым? |
непрыкме́тнасцю мн. непрыкме́тнасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
непрыкме́тнасці мн. непрыкме́тнасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не чапай сабаку, ён і гаўкаць не будзе.
— Чаму вы сталі выкладчыкам?
— Разумееш… Калі размаўляць з сабой сам-насам, гэта шызанутасць. А калі размаўляць з сабой пры студэнтах — гэта лекцыя.
nieprykmietnasć — беларуская лацінка
Слова непрыкметнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік непрыкметнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове непрыкрытасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› непрыкла́дна (11)
(16) шматпрадме́тнасць ‹
› непрыкла́дны (11)
(12) прыкме́тнасць ‹
› непрыкме́тна (11)
(16) малапрыкме́тнасць ‹
› непрыкме́тны (11)
(11) прыме́тнасць ‹
› непрыкме́чаны (12)
(15) малапрыме́тнасць ‹
› непрыкме́чаны (12)
(13) непрыме́тнасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
па-беларуску: дзын / дзінь