STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова прыкметнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыкме́тнасць мн. прыкме́тнасці |
| Родны каго? чаго? |
прыкме́тнасці мн. прыкме́тнасцяў, прыкме́тнасцей |
| Давальны каму? чаму? |
прыкме́тнасці мн. прыкме́тнасцям |
| Вінавальны каго? што? |
прыкме́тнасць мн. прыкме́тнасці |
| Творны кім? чым? |
прыкме́тнасцю мн. прыкме́тнасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыкме́тнасці мн. прыкме́тнасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ды што вам гаварыць, трашчоткам, — стары чамусьці раззлаваўся, махнуў рукой і лёг на печы. (Шамякін)
што такое трашчотка— Віншуем! Вас прынялі ў таемны ордэн вялікіх ныцікаў.
— Але я не хачу!
— Неблагі пачатак!
prykmietnasć — беларуская лацінка
Слова прыкметнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыкметнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыкмеціна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыкме́та (8)
(17) многапрадме́тнасць ‹
› прыкме́тлівы (11)
(15) беспрадме́тнасць ‹
› прыкме́тна (9)
(16) шматпрадме́тнасць ‹
› прыкме́тны (9)
(16) малапрыкме́тнасць ‹
› прыкме́ціна (10)
(14) непрыкме́тнасць ‹
› прыкме́ціцца (11)
(11) прыме́тнасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
