прыкмеціна

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова прыкмеціна
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прыкме́ціна мн. прыкме́ціны
Родны каго? чаго?	прыкме́ціны мн. прыкме́цін
Давальны каму? чаму?	прыкме́ціне мн. прыкме́цінам
Вінавальны каго? што?	прыкме́ціну мн. прыкме́ціны
Творны кім? чым?	прыкме́цінай, прыкме́цінаю мн. прыкме́цінамі
Месны у кім? у чым?	прыкме́ціне мн. прыкме́цінах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не хвалі жонку за цела, а хвалі за дзела.

Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

prykmiecina — беларуская лацінка

Слова прыкмеціна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: