Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 норма, -ы, жаночы род
  1. Устаноўленая мера, устаноўленыя памеры чаго-н. [Аграном] сачыў за ачысткай насення і нормамі высеву. ← Янка Брыль. [Сцёпка:] І мяне залічылі на рабфак звыш нормы, а потым усё ўладзілася. ← Якуб Колас. // Устаноўленая мера прадукцыйнасці працы. Нормы выпрацоўкі. ▪ Брыгада хутка стала вылучацца сярод іншых: і нормы пераконваліся і якасць работы з кожным днём узрастала. ← Аляксей Кулакоўскі. // спецыяльны тэрмін Тое, што і нарматыў. Тэхнічныя нормы. ▪ Трэба было зманціраваць маслаправод турбіны. Па норме на гэта адводзіўся роўна месяц. ← Уладзімір Дадзіёмаў. // Устаноўленая мера якіх-н. спартыўных дасягненняў. Выканаць норму майстра спорту. // Сярэдняя, звычайная велічыня чаго-н. Норма атмасфернага ціску. Норма выпадзення ападкаў.
  2. пераважна мн. (нормы, норм). Агульнапрызнаныя, узаконеныя ў пэўным асяроддзі правілы паводзін людзей у грамадстве. Нормы паводзін. Этычныя нормы. ▪ [Буцкевіч:] Вашы падначаленыя парушаюць самыя элементарныя дыпламатычныя нормы. ← Васіль Вітка. // Устаноўленае, агульнапрынятае правіла ў мове, літаратуры і інш. У савецкі перыяд асноўныя граматычныя нормы беларускай літаратурнай мовы былі замацаваны школьнымі падручнікамі, дапаможнікамі для вышэйшых навучальных устаноў. ← Граматыка беларускай мовы (1962, 1966). // Узор. Узяць за норму што-н.
  3. спецыяльны тэрмін Загаловак кнігі, звычайна скарочаны, які даецца дробным шрыфтам на першай старонцы кожнага друкаванага аркуша ўнізе з левага боку.
  •••
  Прыйсці (увайсці) у норму гл. прыйсці.
   [Лац. norma.]