аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова абкрыванка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абкрыва́нка мн. абкрыва́нкі |
| Родны каго? чаго? |
абкрыва́нкі мн. абкрыва́нак |
| Давальны каму? чаму? |
абкрыва́нцы мн. абкрыва́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
абкрыва́нку мн. абкрыва́нкі |
| Творны кім? чым? |
абкрыва́нкай, абкрыва́нкаю мн. абкрыва́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
абкрыва́нцы мн. абкрыва́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ляпнуць як лапцем па цымбалах (па балоце) — вельмі недарэчна, нетактоўна (сказаць што-н.)
— Вы разбіраецеся ў беларускай мове?
— А то ж!
— Глядзіце: бацька пабіў сына, бо ён быў п'яны. Хто з іх быў п'яны?
— Ён.
abkryvanka — беларуская лацінка
Слова абкрыванка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абкрыванка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абкрыўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абкру́чваць (10)
(6) сва́нка ‹
› абкрыва́віцца (12)
(7) жуванка ‹
› абкрыва́віць (11)
(9) акрыва́нка ‹
› абкрыва́ўлены (12)
(9) абшыва́нка ‹
› абкрыва́ўлены (12)
(10) падшыва́нка ‹
› абкрыва́ўлівацца (15)
(9) вышыва́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
па-беларуску: дзын / дзінь