аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова абкрыўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абкры́ўка мн. абкры́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
абкры́ўкі мн. абкры́вак |
| Давальны каму? чаму? |
абкры́ўцы мн. абкры́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
абкры́ўку мн. абкры́ўкі |
| Творны кім? чым? |
абкры́ўкай, абкры́ўкаю мн. абкры́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
абкры́ўцы мн. абкры́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не той хлеб, што на полі, а той, што ў гумне.
— Здаецца, вы сказалі, што я вядзьмарка, старая баба, качарга і змяя, — ці праўда гэта?
— Гэта праўда, але я гэтага не казаў.
abkryŭka — беларуская лацінка
Слова абкрыўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абкрыўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абкрышванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абкрывя́ньваць (13)
(8) разры́ўка ‹
› абкры́ты (7)
(8) за́крыўка ‹
› абкры́ты (7)
(8) на́крыўка ‹
› абкры́цца (8)
(8) по́крыўка ‹
› абкры́ць (7)
(9) прыкры́ўка ‹
› абкрыча́ць (9)
(8) прыры́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.