прырыўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова прырыўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прыры́ўка мн. прыры́ўкі
Родны каго? чаго?	прыры́ўкі мн. прыры́вак
Давальны каму? чаму?	прыры́ўцы мн. прыры́ўкам
Вінавальны каго? што?	прыры́ўку мн. прыры́ўкі
Творны кім? чым?	прыры́ўкай, прыры́ўкаю мн. прыры́ўкамі
Месны у кім? у чым?	прыры́ўцы мн. прыры́ўках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

несці сябе (высока) — трымаць сябе ганарліва

Які ён гога! які дока!
Як ён сябе нясе высока!
(Якуб Колас)

У судзе.
— Гэты чалавек забраў у вас грошы? Пацяўпешка, адказвайце.
— Я не пацяўпешка, я пацярпелы.
— Вы аддалі грошы за грын-карту бамжу — вы пацяўпешка.

pryryŭka — беларуская лацінка

Слова прырыўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: