мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
паасо́бнасці — прыслоўе паасо́бнік — назоўнік
канцэпт

паасобнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова паасобнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
паасо́бнасць

мн.  паасо́бнасці
Родны
каго? чаго?
паасо́бнасці

мн.  паасо́бнасцяў, паасо́бнасцей
Давальны
каму? чаму?
паасо́бнасці

мн.  паасо́бнасцям
Вінавальны
каго? што?
паасо́бнасць

мн.  паасо́бнасці
Творны
кім? чым?
паасо́бнасцю

мн.  паасо́бнасцямі
Месны
у кім? у чым?
паасо́бнасці

мн.  паасо́бнасцях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не мела баба клопату — купіла парася.
Не меў Саўка клопату, дык жонку ўзяў.


— Мой сусед напісаў кнігу «Як зарабляць грошы». Цяпер яму трэба грошы, каб яе апублікаваць.
— Хай прачытае кнігу.


paasobnasć — беларуская лацінка

Слова паасобнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік паасобнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове паасобнік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


паасо́бку (8)

(13) непадро́бнасць

паасо́бна (8)

(14) нізкапро́бнасць

паасо́бнасці (11)

(9) асо́бнасць

паасо́бнік (9)

(11) спасо́бнасць

паасо́бны (8)

(13) ацыдафо́бнасць

паасо́ўвацца (11)

(12) ліпафо́бнасць


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

вер не сказу, а паказу

Ой, ну што ты дакалупваешся, ШІ не дасканалы, малпа таксама не адразу чалавекам стала.