STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пабудка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пабу́дка мн. пабу́дкі |
| Родны каго? чаго? |
пабу́дкі мн. пабу́дак |
| Давальны каму? чаму? |
пабу́дцы мн. пабу́дкам |
| Вінавальны каго? што? |
пабу́дку мн. пабу́дкі |
| Творны кім? чым? |
пабу́дкай, пабу́дкаю мн. пабу́дкамі |
| Месны у кім? у чым? |
пабу́дцы мн. пабу́дках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пазычаеш чужое на час, а аддаеш сваё і назаўсёды.
Быць маці — гэта дапамагаць свайму дзіцяці шукаць цацку, якую ты выкінула тры дні назад.
pabudka — беларуская лацінка
Слова пабудка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пабудка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пабудова + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пабуджэ́нне (10)
(5) бу́дка ‹
› пабудзіцца (10)
(9) незабу́дка ‹
› пабудзі́ць (9)
(9) кінабу́дка ‹
› пабу́длівы (9)
(5) ву́дка ‹
› пабу́дны (7)
(9) самагу́дка ‹
› пабудо́ва (8)
(7) пагу́дка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
