STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пабудоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пабудо́ўка мн. пабудо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
пабудо́ўкі мн. пабудо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
пабудо́ўцы мн. пабудо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
пабудо́ўку мн. пабудо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
пабудо́ўкай, пабудо́ўкаю мн. пабудо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
пабудо́ўцы мн. пабудо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Айцішнікі ёлку не ставяць, а пераўсталёўваюць.
pabudoŭka — беларуская лацінка
Слова пабудоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пабудоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пабудоўнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пабудо́ва (8)
(7) будо́ўка ‹
› пабудо́ваны (10)
(9) дабудо́ўка ‹
› пабудо́ваны (10)
(13) самазабудо́ўка ‹
› пабудо́ўнік (10)
(10) надбудо́ўка ‹
› пабужа́нка (9)
(10) падбудо́ўка ‹
› пабу́жскі (8)
(8) збудо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
