самазабудоўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова самазабудоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	самазабудо́ўка мн. самазабудо́ўкі
Родны каго? чаго?	самазабудо́ўкі мн. самазабудо́вак
Давальны каму? чаму?	самазабудо́ўцы мн. самазабудо́ўкам
Вінавальны каго? што?	самазабудо́ўку мн. самазабудо́ўкі
Творны кім? чым?	самазабудо́ўкай, самазабудо́ўкаю мн. самазабудо́ўкамі
Месны у кім? у чым?	самазабудо́ўцы мн. самазабудо́ўках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто позна прыязджае, той косці абгрызае.

Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

samazabudoŭka — беларуская лацінка

Слова самазабудоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: