STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пабыўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пабы́ўка мн. пабы́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
пабы́ўкі мн. пабы́вак |
| Давальны каму? чаму? |
пабы́ўцы мн. пабы́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
пабы́ўку мн. пабы́ўкі |
| Творны кім? чым? |
пабы́ўкай, пабы́ўкаю мн. пабы́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
пабы́ўцы мн. пабы́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)
Толькі супрацоўнікі порнхаб, як бачаць начальніка, пераключаюцца на старонку з порна.
pabyŭka — беларуская лацінка
Слова пабыўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пабыўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пабягунка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пабыва́ць (8)
(12) паветраду́ўка ‹
› пабыто́ва-гутарко́вы (18)
(17) турбапаветраду́ўка ‹
› пабыто́вы (8)
(16) газапаветраду́ўка ‹
› пабы́ць (6)
(9) мальды́ўка ‹
› пабэ́рсаны (9)
(7) нажы́ўка ‹
› пабэ́рсаны (9)
(8) спажы́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
