Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

паверхня, -і, жаночы род
  1. Вонкавы бок (звычайна верхні) чаго-н. Паверхня металу. Паверхня кары галаўнога мозга. ▪ Вячэрняе сонца свяціла ў пакой, і на паліраванай паверхні стала засталася чорная бліскучая палоска. ← Уладзімір Шыцік. // Верхні пласт, слой чаго-н. Паверхня вады. Паверхня снегу. ▪ [Дождж] ласкава барабаніў па парусіне, шамацеў па паверхні ракі. ← Іван Шамякін. // Сукупнасць гор, нізін; рэльеф. Раўнінная паверхня. Паверхня Беларусі. ▪ Паверхня Марса фатаграфавалася ў праменях рознага колеру. ← часопіс «Беларусь».
  2. У геаметрыі — мяжа, якая аддзяляе геаметрычнае цела ад знешняй прасторы або ад іншага цела. Паверхня шара. Цыліндрычная паверхня.
  •••
  Выйсці (усплыць) на паверхню гл. выйсці.
  Слізгаць па паверхні гл. слізгаць.

❌

паверхня

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова паверхня
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	паве́рхня мн. паве́рхні
Родны каго? чаго?	паве́рхні мн. паве́рхняў
Давальны каму? чаму?	паве́рхні мн. паве́рхням
Вінавальны каго? што?	паве́рхню мн. паве́рхні
Творны кім? чым?	паве́рхняй, паве́рхняю мн. паве́рхнямі
Месны у кім? у чым?	паве́рхні мн. паве́рхнях
Клічная форма	— мн. —

Слова паверхня (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік паверхня — у родным, давальным, творным і месным склоне

паверхня

Навігатар

Мемчыкі