STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова павіннік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
паві́ннік мн. паві́ннікі |
| Родны каго? чаго? |
паві́нніка мн. паві́ннікаў |
| Давальны каму? чаму? |
паві́нніку мн. паві́ннікам |
| Вінавальны каго? што? |
паві́нніка мн. паві́ннікаў |
| Творны кім? чым? |
паві́ннікам мн. паві́ннікамі |
| Месны у кім? у чым? |
паві́нніку мн. паві́нніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Адвага або мёд п'е, або кайданы трэ.
— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.
pavinnik — беларуская лацінка
Слова павіннік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік павіннік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове павінніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› паві́нен (7)
(8) жаві́ннік ‹
› павіні́цца (9)
(10) палаві́ннік ‹
› паві́ннасць (10)
(8) навіннік ‹
› паві́нніца (9)
(11) гужпаві́ннік ‹
› паві́нны (7)
(9) праві́ннік ‹
› паві́нны (7)
(10) жураві́ннік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Слонім