аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова павярхоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
павярхо́ўка мн. павярхо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
павярхо́ўкі мн. павярхо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
павярхо́ўцы мн. павярхо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
павярхо́ўку мн. павярхо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
павярхо́ўкай, павярхо́ўкаю мн. павярхо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
павярхо́ўцы мн. павярхо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Абяцанкамі цыган каня карміў, дык ён здох.
— Вы разбіраецеся ў беларускай мове?
— А то ж!
— Глядзіце: бацька пабіў сына, бо ён быў п'яны. Хто з іх быў п'яны?
— Ён.
paviarchoŭka — беларуская лацінка
Слова павярхоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік павярхоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове павярхоўнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› павярта́ць (9)
(12) падстрахо́ўка ‹
› павярхо́васць (12)
(9) вырахо́ўка ‹
› павярхо́вы (9)
(8) вярхо́ўка ‹
› павярхо́ўна (10)
(14) аднапавярхо́ўка ‹
› павярхо́ўна-дылета́нцкі (21)
(20) дванаццаціпавярхо́ўка ‹
› павярхо́ўна-ілюстрацы́йны (23)
(17) дзевяціпавярхо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.