аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова падкоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
падко́ўка мн. падко́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
падко́ўкі мн. падко́вак |
| Давальны каму? чаму? |
падко́ўцы мн. падко́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
падко́ўку мн. падко́ўкі |
| Творны кім? чым? |
падко́ўкай, падко́ўкаю мн. падко́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
падко́ўцы мн. падко́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як была я дзевачкаю, ка мне хадзілі з гарэлачкаю; а як стала маладзіцаю, не сталі хадзіць і з вадзіцаю.
Кахай таго, хто псуе тваю памаду, а не туш.
( ˘⌣˘)♡(˘⌣˘ )
padkoŭka — беларуская лацінка
Слова падкоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік падкоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове падкочванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› падко́ўдранік (12)
(11) разбрако́ўка ‹
› падко́ўдранікавы (15)
(10) выбрако́ўка ‹
› падко́ўдранічны (14)
(9) перако́ўка ‹
› падко́ўны (8)
(9) заліко́ўка ‹
› падко́чаны (9)
(7) піко́ўка ‹
› падко́чаны (9)
(11) падсілко́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.