аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
разбрако́ўваць — дзеяслоў разбрако́ўшчык — назоўнік
канцэпт

разбракоўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова разбракоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
разбрако́ўка

мн.  разбрако́ўкі
Родны
каго? чаго?
разбрако́ўкі

мн.  разбрако́вак
Давальны
каму? чаму?
разбрако́ўцы

мн.  разбрако́ўкам
Вінавальны
каго? што?
разбрако́ўку

мн.  разбрако́ўкі
Творны
кім? чым?
разбрако́ўкай, разбрако́ўкаю

мн.  разбрако́ўкамі
Месны
у кім? у чым?
разбрако́ўцы

мн.  разбрако́ўках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

На галодны зуб усё смачна.


Дзе нарадзіўся, там і спіўся.

п е р а к р у т к і

razbrakoŭka — беларуская лацінка

Слова разбракоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік разбракоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове разбракоўшчык + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


разбрако́вачны (13)

(8) брако́ўка

разбрако́ўвацца (14)

(12) перабрако́ўка

разбрако́ўваць (13)

(10) адбрако́ўка

разбрако́ўшчык (13)

(10) выбрако́ўка

разбрако́ўшчыца (14)

(9) перако́ўка

разбрані́раваны (14)

(8) падко́ўка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

на сябе паглядзі