аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова разбракоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
разбрако́ўка мн. разбрако́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
разбрако́ўкі мн. разбрако́вак |
| Давальны каму? чаму? |
разбрако́ўцы мн. разбрако́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
разбрако́ўку мн. разбрако́ўкі |
| Творны кім? чым? |
разбрако́ўкай, разбрако́ўкаю мн. разбрако́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
разбрако́ўцы мн. разбрако́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На галодны зуб усё смачна.
Дзе нарадзіўся, там і спіўся.
п е р а к р у т к іrazbrakoŭka — беларуская лацінка
Слова разбракоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік разбракоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове разбракоўшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› разбрако́вачны (13)
(8) брако́ўка ‹
› разбрако́ўвацца (14)
(12) перабрако́ўка ‹
› разбрако́ўваць (13)
(10) адбрако́ўка ‹
› разбрако́ўшчык (13)
(10) выбрако́ўка ‹
› разбрако́ўшчыца (14)
(9) перако́ўка ‹
› разбрані́раваны (14)
(8) падко́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.