STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова адбракоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
адбрако́ўка мн. адбрако́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
адбрако́ўкі мн. адбрако́вак |
| Давальны каму? чаму? |
адбрако́ўцы мн. адбрако́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
адбрако́ўку мн. адбрако́ўкі |
| Творны кім? чым? |
адбрако́ўкай, адбрако́ўкаю мн. адбрако́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
адбрако́ўцы мн. адбрако́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Лепей драўляная згода, чымся залатая сварка.
Святы спакою, лепей з табою.
Мова жыве не калі на ёй спяваюць фальклорныя песні, а калі на ёй чытаюць рэп пра брудных сучак.
adbrakoŭka — беларуская лацінка
Слова адбракоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік адбракоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове адбудаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› адбрако́ўванне (13)
(9) сарако́ўка ‹
› адбрако́ўвацца (13)
(8) брако́ўка ‹
› адбрако́ўваць (12)
(12) перабрако́ўка ‹
› адбраха́цца (10)
(11) разбрако́ўка ‹
› адбраха́ць (9)
(10) выбрако́ўка ‹
› адбро́джаны (10)
(9) перако́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
