аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова адбракоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
адбрако́ўванне мн. адбрако́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
адбрако́ўвання мн. адбрако́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
адбрако́ўванню мн. адбрако́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
адбрако́ўванне мн. адбрако́ўванні |
| Творны кім? чым? |
адбрако́ўваннем мн. адбрако́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
адбрако́ўванні мн. адбрако́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Конь на чатырох нагах — і то спатыкаецца.
Прыказка.У самурая няма мэты, толькі дарога.
У беларуса няма мэты, толькі пакуты.
adbrakoŭvannie — беларуская лацінка
Слова адбракоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік адбракоўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове адбракоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› адбракава́ны (11)
(13) распако́ўванне ‹
› адбракава́ць (11)
(11) упако́ўванне ‹
› адбрако́ваны (11)
(15) пераўпако́ўванне ‹
› адбрако́ўвацца (13)
(13) выбрако́ўванне ‹
› адбрако́ўваць (12)
(12) перако́ўванне ‹
› адбрако́ўка (10)
(11) прако́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Зюзя — бог маразоў (гл. Карачун).
Кароль ночы — персанаж з «Гульні тронаў».