мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова распакоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
распако́ўванне мн. распако́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
распако́ўвання мн. распако́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
распако́ўванню мн. распако́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
распако́ўванне мн. распако́ўванні |
| Творны кім? чым? |
распако́ўваннем мн. распако́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
распако́ўванні мн. распако́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Лепей сем разоў змарыцца, як адзін раз пасварыцца.
Беларусы не імперцы.
ТАК, АЛЕ… дзяржаву назвалі ВЯЛІКАЕ Княства Літоўскае.
Беларусы талерантныя.
ТАК, АЛЕ… паспрабуй сказаць суседзям, што геі таксама людзі.
«Хавайся ў бульбу».
ТАК, АЛЕ… колькі разоў вы хаваліся ў бульбу?
raspakoŭvannie — беларуская лацінка
Слова распакоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік распакоўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове распакоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› распакава́ць (11)
(12) напако́ўванне ‹
› распако́ваны (11)
(14) перапако́ўванне ‹
› распако́ваны (11)
(11) спако́ўванне ‹
› распако́ўвацца (13)
(11) упако́ўванне ‹
› распако́ўваць (12)
(15) пераўпако́ўванне ‹
› распако́ўка (10)
(13) адбрако́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.