STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова распакоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
распако́ўванне мн. распако́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
распако́ўвання мн. распако́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
распако́ўванню мн. распако́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
распако́ўванне мн. распако́ўванні |
| Творны кім? чым? |
распако́ўваннем мн. распако́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
распако́ўванні мн. распако́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не хваліся травою, а хваліся сенам.
Не хвалі каня трэцяга дня, а хвалі трэцяга году.
Калі ў ложак прыносяць каву, вазьмі яе і моўчкі пі. Не трэба пытацца «А хто вы і што вы робіце тут?»
raspakoŭvannie — беларуская лацінка
Слова распакоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік распакоўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове распакоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› распакава́ць (11)
(12) напако́ўванне ‹
› распако́ваны (11)
(14) перапако́ўванне ‹
› распако́ваны (11)
(11) спако́ўванне ‹
› распако́ўвацца (13)
(11) упако́ўванне ‹
› распако́ўваць (12)
(15) пераўпако́ўванне ‹
› распако́ўка (10)
(13) адбрако́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
